In de deltadijken is 17cm ingecalculeerd voor zeestijging. Dat is volgens de jonste prognoses maar voor enkelde decennia voldoende. En dus is de volgende landelijke dijkversterkingsronde al in voorbereiding en moet, om niet al te onverantwoord over tijd te raken, de uitvoering met spoed en in hooog tempo worden opgepakt. Want de uitvoering van de Deltawet vergde zo'n 40 jaar.

Dat betekent dat vanaf nu miljarden(!!) euro's en bijkomend veel natuur en land­schap kan worden bespaard met wat ik op www.deboer.tk al vergaand heb onderbouwd over het bestaan van veel overdimensionering in de deltadijken, naast te veel as­falt zo'n 2 meter overhoogte. Dat allemaal al kunnen 'verdienen' door niet meer te doen dan een in werkelijkheid doorbraakvrije dijk sterk genoeg te achten voor het om de eeuw toelaten van het tot bij de kruin komen van de hoogste golfuitlopers, dat wil zeggen het duo grasmat/taludhelling na 50 jaar 'delta­normen' althans weer een fraktie van zijn werkelijke betekenis toekennen, daar valt ongetwijfeld ook vanuit de politiek belangstelling voor te krijgen. Volgens mij genoeg om de water­staat te bevrijden van een mogelijk aanwezige wettelijke verplichting tot het uitvoeren van de 'deltanormen' en daarmee tot vasthouden aan en verdedigen van een grotendeels op emotionele gronden gekozen dijkbouw­methode als een op technische argumenten gekozen methode.

Daarom zou het mij niet verwonderen dat al spoedig een flinke mate van opschui­ving zal plaats vinden in de richting van de in Ost- en Nordfriesland gehan­teerde dijk­bouwmethode, die in de situatie van Westhoek-SwarteHarne uitkomt op in grasdijk, grotendeels zelfs zonder een stenen teenverdediging. Voor de kuier 'seedyk om' zoveel mooier en vooral ook qua onderhoud zoveel gunstiger, dat het te betreuren zou zijn nog ruim 13 hectare nieuw asfalt aan te brengen nog net voor de overgang naar die nieuw in te voeren dijkbouwmethode.

Reden u nog eens te vragen gebruik te maken van de mogelijkheid althans nog te zorgen voor een veel groenere uitvoering dan volgens de 'deltanormen' door het werk aan deze, qua doorbraaksterkte enkel als zandbult reeds toereikende zee­dijk, over 2 jaar uit te smeren. Het dogmatische vasthouden aan de 'delta­normen', heeft vooral ook Fryslân al genoeg kwaad gedaan. In het bijzonder bij de 3 gevallen zoals ik die op een bijlage uit de doeken doe . Gevallen, waarbij de voorkeur van vooral Staten­leden voor een groenere dijk dan volgens de 'deltanormen' versterkt speelde vanwege het zo beschikbaar komen van nog veel grotere voordelen dan wanneer het uitsluitend om het tot deltadijk maken van een zeedijk ging.
Hoogachtend, ir. Sible de Boer