De stormvloedramp van 1953 deed uitbreiden van het ±5 jaar eerder door de rijkswaterstaat in Zeeland begonnen Deltaplan vragen. Helaas droeg die dienst daar nog aan bij door tot 1961 met het publiceren van zijn stormvloedverslag (mogen) wachten. Gevolg was als politici bij Deltawet tot landelijk dimensioneren volgens de deltanorm verplichten. Dat bovendien door 100% kostenvergoeding financieel aantrekkelijk maken, deed alle waterschappen daar democratisch voor kiezen en die keuze door hun besturen en waterstaters goedpraten door te beweren met hun zeedijken "door het oog van de naald" te zijn gekropen.
Vandaar dat alleen onze oosterburen de toepassing annex eeuwen ervaringskennis behielden van wat ik wel het Franeker dijkprincipe noem omdat het sinds de sluiting van de Franeker Universiteit niet meer in ons land werd onderwezen. Als dijkbouwwijze langs die (terpen)kust vaak ontstaan door vrijwel jaarlijks overlopende (zomer)kaai(dijk)en verhogen tot een ±10x kleinere kans op gaan overlopen, voor de huidige Duitse zeedijken genormeerd op eens per 50 jaar (Ostfriesland) resp. 100 jaar (Nordfriesland). Dat de deltanorm onze deltadijken en deltadammen veel hoger deed maken door berekenen op een ±100x (nieuwe norm ±1000x) kleinere kans op gaan overlopen, doet me vanwege de toenemende zee(spiegel)stijging nog eens pleiten voor daarvoor gaan bestemmen van de voor herstellen van verloren vertrouwen ontstane meters overhoogte. Dus voor de Duitse berekening ook voor ons land toepassen.