De stormvloedramp van 1953 schokte het vertrouwen in de destijdse zeedijkjes. Dat is mondiaal bewonderd hersteld door als rijkswaterstaat met het ±5 jaar eerder in Zeeland begonnen Deltaplan mogen doorgaan en daarvoor tot 1961 met de publicatie van zijn stormvloedverslag mogen wachten. Dat werd mijn verklaring voor als politici in 1958 kunnen besluiten tot de waterschappen bij Deltawet tot dimensioneren volgens de deltanorm verplichten. En door hun kosten sinds 1969 voor de volle 100% vergoed krijgen zelfs doen kiezen voor het grootste deel van de buitenkant van hun deltadijken met asfalt bekleden vanwege de/het veek (aanspoelsel) niet meer, zoals bij een grasbekleding, hoeven opruimen.